Cultuur is niet zwart.
Niet wit.
Niet bruin.
Cultuur zit niet in je huid.
Cultuur zit in je hoofd, je hart en in wat je van jongs af aan hebt geleerd dat “normaal” is. of "normaal" bestaat is een ander discussiepunt 😉.
Een Nederlandse boer uit Oost- Groningen,
een Nederlandse advocaat uit Amsterdam
en een Nederlandse hulpverlener uit Drenthe
Hebben al drie totaal verschillende culturen.
Maar daar hebben we het nooit over.
Pas als iemand een andere huidskleur heeft, noemen we het ineens cultuur.
We staan bijv. dichter bij de Surinaamse cultuur waarbij de meerderheid een getinte/donkere huid heeft: Directe communicatie, de humor en het op tijd komen, dan bijv. de Roemeense cultuur waarin meerderheid blank is, maar de culturele verschillen groot zijn: meer hiërarchie (ouders bepalen), familie heel belangrijk en schaamte/eer spelen een grotere rol
Duidelijk?
In mijn werk zie ik dat problemen in gezinnen, op scholen en in hulpverlening zelden ontstaan door onwil.
Ze ontstaan door onzichtbare regels:
🌍 Wat is respect?
🌍 Luisteren je kinderen of gehoorzamen ze?
🌍 Praat je over gevoelens of niet?
🌍 Bemoeit familie zich met opvoeding of niet?
🌍 Zeg je direct wat je vindt of draai je eromheen?
Komt het niet overeen met hoe jij de wereld ziet?
Dan noemen we het “moeilijke cliënten ”, “geen motivatie”, “weerstand”.
Nope!! We begrijpen elkaars wereld gewoon niet.
Cultuur sensitief werken is niet weten wat mensen eten of welke feestdagen ze vieren.
Een dagje naar Kwaku, lekker eten en dansen😉
Cultuursensitief werken is begrijpen waarom mensen doen wat ze doen.
Vraag jezelf dus niet af:
“Waarom doen ze zo?”
Maar vragen aan de mensen:
“Wat is hier gebruikelijk?”
Toon interesse, zonder oordeel.
Leer door de bril van de ander te kijken.
Daar begint echte hulp.
Daar begint echt onderwijs.
Daar begint echte verbinding.❤️
Meer weten? Kom naar mijn training op 18 mei in Groningen
https://lnkd.in/eS9AnFbc
Cultuursensitief trauma-sensitief mmzorgopmaat cultuur jeugdhulp skj
Reactie plaatsen
Reacties